Gewoon bijzonder: het werk van Ana van Daalen als assetmanager civiele kunstwerken
In de rubriek Gewoon bijzonder zetten we collega’s in het zonnetje. Zij doen hun werk elke dag met toewijding en leveren daarmee een waardevolle bijdrage aan veilige en bereikbare wegen en wateren. In dit interview vertelt Ana van Daalen over haar werk als assetmanager civiele kunstwerken bij de gemeente Edam‑Volendam.
Als kind mee naar de Dag van de Bouw
Al vanaf jongs af aan werd Ana door haar vader meegenomen naar civiele projecten tijdens de Dag van de Bouw. Hij was calculator en betrok haar ook bij zijn eigen projecten. Ana: “Daar werd het eerste zaadje voor mijn toekomstige carrière geplant. Dat ik civiele techniek ben gaan studeren, is zeker mede dankzij hem.” In die periode lag haar interesse vooral bij watermanagement. Tijdens haar master Hydrologie wilde ze daarnaast praktijkervaring opdoen. “Ik zocht een baan voor twee dagen naast mijn studie. Bij de gemeente stond al lange tijd een fulltime vacature voor beheerder open. Maar omdat ze het fijn vonden dat iemand uikt de gemeente de functie kon vervullen, heb ik dat anderhalfjaar voor twee dagen in de week gedaan.”
Ik heb deze brug mede vormgegeven
Door haar affiniteit met de lokale civiele constructies was de keuze snel gemaakt om na haar master fulltime bij haar eigen gemeente te starten. Ana: “Mijn nieuwe rol werd ‘assetmanager civiele kunstwerken’. Wat me echt over de streep trok, is dat je je werk terug kunt zien. Je denkt dan ‘Ik heb deze brug niet zelf gebouwd, maar wel mede vormgegeven tot wat hij nu is.’ Ik heb er veel invloed op gehad, en dat vind ik mooi.”
Toen ik net begon als beheerder civiele kunstwerken, kreeg ik meteen te maken met hoogwater op het Markermeer. Dat was spannend, maar juist door samen met bewoners naar oplossingen te zoeken en later het dijkje te verhogen, heb ik ervaren hoeveel impact dit werk kan hebben.
Een klein team heeft ook zijn voordelen
Hoewel Ana met een klein team veel voor elkaar moet krijgen, ziet ze daar ook de voordelen van in. Ana: “In grotere gemeenten werken ze vaak met aparte teams per onderdeel, zoals bomen of kademuren, en moet alles langs meerdere schakels. Bij ons zijn de lijnen kort. We kennen de wethouder persoonlijk en die komt regelmatig langs. Als je iets voor elkaar wilt krijgen, kun je vaak direct schakelen: je belt een aannemer en het wordt geregeld. Dat werkt een stuk prettiger dan lange bureaucratische trajecten.”
Ja, de fauna-trappen horen er ook bij
Ana werkt samen met een projectleider en een uitvoerder, maar het binnenwerk en de coördinatie doet zij zelf. Ana: “Denk aan het contact met bewoners, het afhandelen van meldingen en klachten, het maken van planningen en het aansturen van het team. Mijn beheergebied is ook heel divers. Soms komt er iets voorbij waarvan ik eerst niet eens wist dat het erbij hoorde, zoals fauna-trappen. Daarnaast hebben we twee havens, dus ook haveninstallaties, bruggen, kademuren en beschoeiingen vallen onder mijn verantwoordelijkheid.”
“Zij is de baas”
Ana is de enige vrouw in haar team en afdeling. De gemiddelde leeftijd ligt ook wat hoger. Maar binnen de gemeente wordt er niet anders met haar omgegaan, merkt ze. Extern is dat nog weleens anders. Ana: “Als ik opdrachten geef of als mensen komen presenteren, dan gebeurt het weleens dat ze niet echt tegen mij praten en alleen tegen mannelijke collega’s. Of dat ik niet in de cc ben gezet. Dan word je niet serieus genomen. Intern heb ik daar geen last van en daar ben ik blij om. Collega’s maken er soms een grapje van, zeker als er aannemers bij zitten: “Dit is de baas”, zeggen ze dan om een punt te maken. Dat vind ik niet erg.”
Ik stuurde een appje rond “Ik moet opnieuw aanbesteden, help!”
Toen Ana begon, stond de functie al twee jaar open en deed de projectleider het erbij. Voor haar gevoel moest ze daardoor vanaf nul beginnen, ondanks de goede begeleiding. Ana: “Zonder voorganger heb je veel in te halen.” Na een paar maanden ontdekte ze de Bruggenbrigade en de Coalitie Beweegbare Bruggen, netwerken waarin kennis wordt gedeeld over beheer, onderhoud en storingen. “Daar haal ik ontzettend veel uit. We hebben ook een WhatsApp-groep met beheerders van andere gemeenten. Dat is superhandig, bijvoorbeeld toen ik mijn contract opnieuw moest aanbesteden. De inkoopadviseur helpt bij het proces, maar niet bij de inhoud, en ook intern wisten we niet alles. Via dat netwerk stuurde ik een appje: “Ik moet opnieuw aanbesteden, help.” Ik kreeg voorbeelden, documenten en tips van gemeenten die dit net hadden gedaan. Soms zeggen ze ook wat ze nu anders zouden doen. Dat kun je bijna één-op-één gebruiken.”
Kunnen we gezamenlijk aanbesteden?
Ana vertelt dat de samenwerkingsverbanden regelmatig bijeenkomen, zowel online als fysiek. Ook wordt gekeken naar mogelijkheden voor gezamenlijke aanbestedingen. Ana: “Tijdens deze overleggen bespreken we waar we tegenaan lopen en hoe we zaken samen kunnen aanpakken. Zo onderzoeken we nu of we voor beweegbare bruggen gezamenlijk storingsdiensten kunnen aanbesteden. Er zijn namelijk maar weinig partijen die dit doen, dus samen wordt het aantrekkelijker. Andere thema’s komen ook aan bod zoals de veiligheid van tandnokconstructies, gladheidsbestrijding en gewichtslimieten. Wie heeft ermee te maken, wat doen we ermee en hoe gaan we ermee om?”
Plannen en organiseren van regulier onderhoud
Ana legt uit dat haar werk vooral draait om het plannen en organiseren van regulier onderhoud zoals beschoeiingen, brugrenovaties en werkzaamheden in de haven. Die bundelt ze in deelopdrachten, die via een raamcontract door een aannemer worden uitgevoerd. “Ik houd in de gaten wat er gebeurt, of alles volgens planning loopt en hoe het met het budget zit,” vertelt ze.
Momenteel is ze samen met de inkoopadviseur bezig met een nieuw aanbestedingstraject, omdat de huidige raamcontracten aflopen. Grote projecten spelen er nu niet; het werk bestaat vooral uit regulier onderhoud, zoals het vervangen van onderdelen en kleinschalige renovaties. “Soms moeten we een brug volledig vervangen, maar meestal gaat het om kleinere ingrepen, zoals een leuning of slijtlaag. Ik combineer werkzaamheden op basis van locatie of type en zet die in bulk uit. Vervolgens bewaak ik de voortgang en zorg ik dat alles goed wordt afgerond en betaald.”
Het leukste aan mijn werk is het oplossingen van meldingen van bewoners. Ik krijg bijna altijd positieve feedback; mensen zijn blij dat het is opgelost en dat er naar ze geluisterd wordt. Dat geeft veel voldoening.
Uitdagende beweegbare bruggen
Tijdens een WOW-lunchlezing vertelde Ana over haar uitdaging met het beheer en onderhoud van beweegbare bruggen: technisch complexe objecten die regelmatig storingen hebben, terwijl data en documentatie niet altijd op orde zijn. In een toeristische, historische stad als Edam komt daar nog bij dat onderhoud zorgvuldig buiten het seizoen gepland moet worden en rekening moet houden met monumentale eisen. “Ik stond er hier alleen voor en had nog weinig ervaring met zowel de elektrotechnische als mechanische kant.” Haar verhaal leverde veel herkenning en reacties op. Met inzichten uit het netwerk kijkt ze hoe het onderhoud slimmer en aantrekkelijker kan, voor haar gemeente en andere kleine gemeenten.
Ik ben nog lang niet uitgeleerd als assetmanager, maar ik kijk ook vooruit. Mijn ambitie is om door te groeien naar projectleider. Binnen mijn gemeente liggen mooie civiele opgaven, zeker in de oude binnenstad met kademuren en historische bruggen. Dat trekt me enorm.
