Gewoon bijzonder: Arend Kort over vakmanschap, veiligheid en samenwerking
In de rubriek ‘Gewoon bijzonder’ zetten we collega’s in het zonnetje. Zij doen ‘gewoon’ hun werk en leveren daarmee een bijzondere bijdrage aan veilige en bereikbare wegen en wateren. In dit verhaal vertellen we over het werk van Arend Kort, medewerker Verkeersloket en coördinator Incidentmanagement bij de provincie Groningen.
Van Rijkswaterstaat naar de provincie: terug naar de basis
Arend werkt sinds 2017 bij de provincie Groningen. Daarvoor was hij ruim vijftien jaar weginspecteur bij Rijkswaterstaat. De overstap was een bewuste keuze, vertelt hij. “Bij Rijkswaterstaat verschoof de focus geleidelijk naar verkeer en incidenten. Daardoor kwam het brede wegbeheer, zoals gladheidsbestrijding, groenonderhoud en het controleren van verhardingen, minder centraal te staan. In mijn beginjaren hoorde dat allemaal bij het werk, en dat zorgde juist voor veel betrokkenheid en verantwoordelijkheidsgevoel. Toen de werkzaamheden veranderden, merkte ik dat ik dat brede pakket miste. De overstap naar de provincie gaf me de mogelijkheid om dat weer terug te vinden.”
Terug op de weg: de ogen en oren van de provincie
Bij de provincie startte Arend opnieuw als inspecteur op de weg. Tot 2020 werkte hij dagelijks buiten en kon hij zijn brede kennis en ervaring weer volop inzetten. “Lopend over een verzorgingsplaats zie je gebreken, hoor je verhalen van weggebruikers, krijg je signalen uit de omgeving. Incidenten gebeuren niet de hele dag, maar veiligheid zit óók in al die kleine dingen.”
Opbouwen van Incidentmanagement binnen de provincie
In 2021 maakte hij de overstap naar kantoor, in een combinatiefunctie: verkeersloket en coördinator Incidentmanagement (IM). Zijn eerdere ervaring kwam daarbij goed van pas. “Ik was al opgeleid als IM-inspecteur. Binnen de provincie bestond dat nog niet echt. Voertuigen waren niet ingericht conform de eisen en medewerkers hadden nog geen opleiding gevolgd. Dat gaf mij de kans om mee te bouwen. Nu berust de coördinatie vooral op het bijscholen van de collega’s, maandelijks overleggen, dat soort dingen. Ik ben ook het eerste aanspreekpunt voor de ketenpartners en de hulpdiensten en de bergers.”
Inmiddels beschikt de provincie over meer dan twintig opgeleide IM-medewerkers, complete IM-voertuigen en een duidelijke organisatie. De zichtbaarheid en herkenbaarheid verbeterden sterk. “Voorheen liepen we allemaal in oranje jassen. Bij een incident wist niemand wie de leiding had. Nu hebben we een herkenbare wegbeheerdersjas. Politie en hulpdiensten weten direct wie ze moeten aanspreken. Ze vragen onze IM-medewerkers wat ze kunnen betekenen voor de situatie. Dat wordt buiten als heel positief ervaren, dus ik kan wel stellen dat dat een grote verbetering was. Ook de medewerkers ervaren dit als een positieve ontwikkeling.”
Daarnaast is IM overal in het land op dezelfde manier georganiseerd. “Een inspecteur in Groningen is hetzelfde opgeleid als een collega in Zeeland of een weginspecteur van Rijkswaterstaat. We volgen richtlijnen, maar er is altijd ruimte voor vakmanschap.”
Af en toe vul ik nog gaten in het piketrooster. Dan stap ik weer de auto in, en dat blijft prachtig werk. Je houdt feeling met wat er buiten speelt en je kunt met de jongens meepraten.
Vooroplopen in innovatie: elektrisch Incidentmanagement
De provincie experimenteert en innoveert. Een voorbeeld daarvan is een volledig elektrische IM-voertuig dat vorig jaar in gebruik werd genomen. “Er was best wat huiver: laadvrees, actieradius. Maar we hebben de stap gezet. In samenspraak met de verantwoordelijke gedeputeerde hebben we daar een inrichting voor ontwikkeld, en dat is nu de standaard. Dat verloopt goed; we hebben nog niet meegemaakt dat er een collega met een lege accu stond.” Nieuwe voertuigen staan alweer klaar om bestickerd te worden. Het project wordt landelijk gevolgd en laat zien dat duurzaamheid en operationele inzet goed samengaan.
Het Verkeersloket: de spin in het web van de werkzaamheden
Naast zijn rol in Incident Management werkt Arend bij het Verkeersloket, waar alle aanvragen voor werkzaamheden langs provinciale wegen binnenkomen. Die rol is volgens hem vooral verbindend. “Aannemers plannen hun werk in en moeten tijdelijke verkeersmaatregelen treffen, bijvoorbeeld voor groenonderhoud of het plaatsen van een lichtmast. Wij beoordelen vervolgens of dat past in tijd en ruimte.”
Die afstemming verloopt via het systeem MELVIN, waarin ook gemeenten hun werkzaamheden registreren. Zo worden onnodige conflicten voorkomen, zoals een provinciale weg afsluiten terwijl de gemeente op dezelfde route net aan het riool werkt. “Het is efficiënter om vooraf kort af te stemmen dan achteraf veel tijd kwijt te zijn aan het oplossen van problemen.”
Samenwerken om hinder te beperken
De onderhoudsopgave voor de komende jaren is groot. Bruggen, wegen en kunstwerken zijn toe aan renovatie, en dat vraagt intensievere samenwerking tussen overheden. “We zullen steeds meer moeten afstemmen om hinder te beperken,” zegt Arend. “Knelpunten kun je niet altijd voorkomen, maar je kunt ze wel vroeg signaleren”.
De samenwerking tussen wegbeheerders en hulpdiensten wordt steeds digitaler. Nieuwe koppelingen maken het mogelijk dat systemen automatisch met elkaar communiceren. “Je merkt dat de afstemming steeds beter gaat. Dat laat zien dat MELVIN goed is ingericht en werkt zoals bedoeld. Hulpdiensten koppelen hun systemen steeds vaker aan het onze. Als de brandweer uitrukt, gebruiken ze hun eigen route-informatie, maar die controleert inmiddels automatisch in MELVIN of er stremmingen op de aanrijroute zijn. Dat wordt steeds verder doorontwikkeld.”
Daardoor wordt het volgens Arend nóg belangrijker dat alle wegbeheerders MELVIN consequent en volledig invullen. Ondanks de digitalisering blijft persoonlijk overleg onmisbaar. “We hebben in het noorden elke maand overleg met alle hulpdiensten, Rijkswaterstaat, de gemeente Groningen en de provincie. Digitalisering helpt, maar elkaar blijven spreken blijft ontzettend belangrijk.”
Geen dag is hetzelfde. Het werk heeft spanning, verantwoordelijkheid en samenwerking. Die combinatie maakt het zo mooi.
Dynamiek, verantwoordelijkheid en veiligheid
Het werk van Arend blijft dynamisch, zeker in extreme situaties zoals recente periodes met code oranje en rood. In het noorden van het land bleef het nog lang koud en glad, zeker in vergelijking met andere regio’s. “Dan draai je soms twaalf uur op, twaalf uur af. Iedereen springt bij waar nodig. Dat vraagt veel, maar het mooie is dat iedereen voor elkaar klaarstaat. Soms moeten keuzes worden gemaakt over welke incidenten wel en niet direct worden opgepakt. “Veiligheid gaat altijd voor. Ook die van onze eigen mensen.”
De menselijke kant van het vak
Wat Arend misschien nog wel het meest raakt, zijn de ontmoetingen onderweg. “Je krijgt complete levensverhalen te horen van mensen met pech. Of je treft een taxibus vol stuiterballen aan. Dat zijn de luchtige momenten. Maar er zijn ook zware incidenten, soms met fatale afloop. Soms zie je dingen die je liever niet ziet. Dat neem je mee. Daarom is collegiale steun zo belangrijk.”
Vooruit kijken: verder professionaliseren en samenwerken
Voor de toekomst ziet Arend vooral kansen. “Waarom zouden we bij een incident in Drenthe niet helpen als wij dichterbij zijn? Daar moeten systemen nog beter voor worden ingericht, maar het is een mooie uitdaging.” Daarnaast blijft het gedrag van weggebruikers aandacht vragen. Navigatie wordt vaker gevolgd dan omleidingsborden, met onverwachte verkeersstromen tot gevolg. “Begrip creëren voor werkzaamheden blijft belangrijk.”
