Test header

Nieuwsbrief mei: Eigen veiligheid eerst?!

22 mei 2015

Deze column is geschreven als voorwoord voor de WOW-nieuwsbrief van mei 2015.

Onlangs hebben we in het bestuur van Water Ontmoet Water gesproken over veiligheid.

Ik dacht eerst:  mooi, dat sluit aan bij thema's waar veel van de WOW-partners mee bezig zijn.  Met veiligheid en doorstroming, gericht op de weg- en vaarweggebruiker. Want uiteindelijk werken we daarvoor als publieke dienstverlener. De schipper,  eigenaar van een jachtje,  fietser,  tractorbestuurder en automobilist moeten veilig en vlot naar hun bestemming kunnen komen. Ook onze aannemer moet veilig werken. En vanwege het vlot en veilig zijn we vaak 24 uur per dag beschikbaar, zeven dagen per week. Om calamiteiten voor te zijn door tijdig zout te strooien en om snel ter plekke te zijn als een incident zich heeft voorgedaan.

Maar wat ik me - zo moet ik bekennen - minder had beseft is dat onze collega's en medewerkers ook dagelijks geconfronteerd worden met een ander aspect van veiligheid: agressie en geweld. Want veiligheid is niet alleen gericht op de weggebruiker. Zeker bij uitvoerende functies komt het tegenwoordig voor dat we zelf niet altijd veilig kunnen werken. Ik heb het dan over agressie en geweld op de werkplek. Ambulance-medewerkers, politie-agenten, helpdeskmedewerkers, toezichthouders: velen krijgen te maken met agressiviteit van burgers. En dat terwijl ze gewoon en naar eer en geweten hun werk doen.

Iedereen die tijdens  zijn werk contact heeft met mensen, maakt wel eens onvrede of boosheid mee. Meestal beperkt zich dat tot gemopper, maar het kan ook te ver gaan. Medewerkers worden dan beledigd of getreiterd, er worden zaken vernield of nog erger: mensen worden bedreigd of fysiek aangevallen. Dat kan zelfs langdurig het geval zijn, ook via sociale media.

Het feit dat ik dit aspect van veiligheid niet als eerste op mijn netvlies had staan heeft er ook mee te maken dat ik in mijn gesprekken met medewerkers  gelukkig weinig verhalen of incidenten heb vernomen. Het kan zijn dat het bij ons wel goed gaat. Maar ik ben eerder bang dat we bepaald gedrag normaal zijn gaan vinden of het moeilijk vinden om het aan te kaarten. Dat zou jammer zijn. Dan zijn we iets  normaal gaan vinden dat niet normaal  is.

Uit onderzoek naar de meldingsbereidheid diverse overheden, laatst nog bij de provincies Groningen en Drenthe (2014), blijkt dat door allerlei redenen die meldingsbereidheid laag ligt. Daarom wil ik iedere WOW-er oproepen om elk  voorval van agressie of geweld te melden. Meld het je rayonhoofd, coördinator of bureauhoofd. Het is belangrijk dat we de daders - indien bekend - zo snel mogelijk aanpakken; waar nodig moeten we aangifte doen bij de politie. En we moeten incidenten niet bagatelliseren. Praat erover met elkaar. Het is niet zo dat 'het er nu eenmaal bij hoort'.

Veiligheid voor de weg- en vaarweggebruiker begint met veiligheid voor onszelf. Onze gebouwen en installaties moeten veilig zijn. De werksfeer moet veilig zijn. En in de contacten met de weg- en vaarweggebruikers moeten we ons altijd veilig kunnen voelen. Geen sluiswachter mag met lood in zijn schoenen naar zijn werk gaan vanwege gedrag van vaarweggebruiker. Geen medewerker vergunningverlening mag worden gestalkt door een burger. En geen toezichthouder mag lastig gevallen worden door een aannemer die voor ons werkt. Laten we met elkaar elke dag werken aan een veiligheidscultuur!

Op donderdag 25 juni organiseren we, samen met het Expertisecentrum Veilige Publieke Taak, een bijeenkomst over dit onderwerp. Lees hierover  verder in deze nieuwsbrief.

Arjan Driesprong,

Directeur Dienst Beheer Infrastructuur, provincie  Zuid-Holland en bestuurslid van Water Ontmoet Water

Arjan Driesprong